[ هذا المقام ] قسم سوّم مىباشد . قوله : ثبوتها له : ضمير در [ ثبوتها ] به صفات و در [ له ] به ابن الحشرج راجع است . قوله : باختصاصه بها : ضمير در [ اختصاصه ] به ابن الحشرج و در [ بها ] به صفات برمىگردد . قوله : انّه مختص بها : ضمير در [ انّه ] به ابن الحشرج و در [ بها ] به صفات برمىگردد . قوله : او نحوه : يعنى او نحو هذا القول . قوله : مجرور عطفا على ان يقول الخ : يعنى در اعراب كلمه [ نحوه ] دو وجه جايز است : 1 - آنكه مجرور بوده تا معطوف باشد بر [ ان يقول ] لذا باء جارّه بر سر آن داخل مىباشد . 2 - آنكه منصوب بوده تا معطوف باشد بر [ انّه مختصّ ] و همان طوريكه اينجمله مقول قول بوده و منصوب است معطوف نيز همين واحد مىباشد . قوله : و به يعرف ان ليس المراد الخ : ضمير در [ به ] به ما ذكر من الامثله راجع است يعنى از آنچه بعنوان مثال در اينجا آورديم دانسته شد مقصود از [ اختصاص ] حصر نبوده بلكه منظور صرف ثبوت صفت براى موصوف مىباشد . قوله : على انّ محلّها : يعنى محل صفات كه مراد ابن الحشرج باشد . قوله : و هى تكون : ضمير [ هى ] به قبّه راجع است .